Afgelopen week zag ik minister Plasterk in DWDD praten over de kranten. Mathijs van Nieuwkerk, zelf oud-hoofdredacteur van een krant, probeerde hem nog voorzichtig wat kritische vragen te stellen, maar over het algemeen waren de antwoorden van Plasterk even ontwijkend en vaag als het beleid van de kranten de laatste 10 jaar. Hij kwam niet verder dan iets zeggen over samenwerking tussen publieke omroep en kranten (dus niet commerciele omroepen en kranten). Merkwaardige opmerking trouwens als de dag erna blijkt dat Wakker Nederland (of WNL zoals we nu opeens moeten zeggen om de band met de Telegraaf niet te kunnen leggen, sic), nog wat moet sleutelen aan haar verhouding met de krant van Wakker Nederland.
Wat is dat toch met de kranten in Nederland. Vooropgesteld, ik ben een trouw lezer van de krant, sjacherijnig als hij niet bezorgd is want dat verpest mijn ochtendritueel, maar beginnen we de krant niet op een voetstuk te plaatsen waar hij allang niet meer hoort. juist de laatste dagen wordt weer gesproken over functie in democratie, onafhankelijke journalistiek en al dat soort zaken. Maar zijn dat geen eigenschappen die ook horen bij opiniebladen en publiekstijdschriften met een bijzondere missie (te denken valt bijvoorbeeld aan Ode). Is het niet hoog tijd de hele nieuwe wereldorde die ontstaan is met de komst van internet nu eindelijk eens te honoreren in ons mediabeleid en in onze visies?
Eigenlijk is het te gek voor woorden dat de staat zich actief bezighoudt met het ondersteunen van een sector die blijkbaar niet in staat is zichzelf te vernieuwen. Volgens Plasterk wilde de krantensector geen subsidies om voort te kunnen blijven bestaan, want een krantenuitgever is tenslotte een economisch bedrijf, maar de pot van 8 miljoen met innovatiegeld zegt men zeker geen 'nee' tegen. Het zou dan niet meer dan fair zijn (ik zal niet spreken van een level playing field) als de gehele uitgeefsector door de overheid in staat wordt gesteld innovaties door te voeren. Helaas is het tegendeel waar, het blokkeren van het lage btw tarief voor e-books en een vage en voor geen van de partijen handige wet over het verlengen van abonnementen is alles wat we uit Den Haag mogen verwachten. Ik zou dus willen pleiten voor een structureel en ondersteunend innovatiebeleid vanuit Den Haag voor de mediasector (en dan heb het niet over subsidies maar over het scheppen van de juiste randvoorwaarden) en niet voor bemoeien met een deel van de sector die blijkbaar niet in staat is geweest zich aan de veranderende omstandigheden aan te passen.
Reacties