Ik weet niet of ik het nou helemaal mis heb, maar het bericht gisteren over het onderzoek naar de sites van publieke omroepen dat door de kranten gewenst werd riep bij mij verbazing en ook ongeloof op. Ik begrijp best dat de kranten op de een of andere manier last zullen hebben van alles wat de publieke omroepen doen, net zoals volgens mij uitgevers van publiekstijdschriften of special interest-bladen dat zullen hebben. Ik hoor alleen die laatste groepen daar nooit over (of mis ik hier een bijzonder debat in de sector). De krantensector lijkt inmiddels steeds meer op de muziekindustrie van een paar jaar geleden: vechtend en defensief tegenover iedere bedreiging van buitenaf en met alle macht proberend die bedreigingen weg te krijgen. Hoe deze strijd voor de muziekindustrie is afgelopen mag wel bekend zijn. Zouden de heren en dames van de kranten niet beter hun tijd kunnen steken in het zelf bedenken van hun nieuwe businessmodellen en daarmee aan het werk gaan in plaats van steeds maar weer naar de boze buitenwereld te wijzen? Of spreek ik nu teveel als ondernemer en te weinig als 'krantenman'?
(heeft u al gestemd op het nieuwsfeit van 2009: Doe het dan nu! http://www.surveymonkey.com/s/RRLTVK6)
Mij uit het hart gegrepen. De kranten geven iedereen de schuld: Google, de publieke omroep, de krenterige lezer, de adverteerder die alleen nog kliks inkoopt ipv CPM's. Het ligt aan iedereen behalve aan de kranten zelf.
De problemen van de kranten zijn ontstaan door structurele veranderingen in de productie en distributie van nieuws. Dat heeft geleid tot veranderend consumentengedrag en nieuwe advertentiemodellen. Het businessmodel van de publieke omroep is minder gevoelig voor deze verschuivingen en daar kunnen de kranten jaloers op zijn. Het is echter een illusie dat met het opheffen/beperken van de publieke omroep de problemen van de kranten worden opgelost.
Geplaatst door: Jeroen Doucet | 10 december 2009 om 9:42