Een week of twee geleden plaatste ik hier een bericht waarin ik mijn (ongezouten) mening gaf over het blad Flow. Tot mijn verbazing werd ik niet overspoeld door boze reacties, behalve dan van een man van middelbare leeftijd (sic). Toen ik gisteren met mijn geliefde (die in dit verhaal dus een rol speelt) het over mijn blog had, kwam ook de post over Flow ter sprake. Die wilde ze wel eens lezen (ik vond dus gelijk uit dat zij mijn blog niet regelmatig leest). Enfin, dat heb ik geweten, want na lezing van het artikeltje kreeg ik onder uit de zak. Zij vond het blad wel inspirerend en juist anders dan anderen. Waarom lag het anders bovenop het stapeltje bladen (in het kleinste kamertje). Dit was inderdaad een creatief blad en het gaf haar een goed gevoel. Juist alles wat ik niet goed vond, bleek voor haar juist te werken. Daarbij werd natuurlijk de sexe-kaart ook nog even gespeeld.
Dus mijn tussenzinnetje in het eerdere artikel dat ik wellicht niet tot de doelgroep behoor, blijkt geheel juist te zijn en zelfs meer dan dat: het is de reden dat ik Flow niet op waarde kan schatten.
Ben ik nu overtuigd? Niet helemaal, een beetje dwars moet je wel blijven en dit is n=1. Maar het feit is dat ik wel een beetje met de billen bloot moet: blijkbaar werkt het concept dus. Ik blijf nog steeds benieuwd of dat een blijvend concept is. Volgens mijn geliefde is Flow een creatievere en hippere versie van bladen als Ode en Happinez. Dat deze twee bladen mij meer aanspreken dan Flow kan dus een sexe-oorzaak hebben, of zou ik zo'n ouderwetse man zijn dat ik nog hecht aan voor mij zinvolle content? Misschien is Flow inderdaad wel het blad van de toekomst, het blad voor de beeldgeneratie. Wie zal het zeggen?
Reacties