Gisteren hield de Linkedin groep Dutch Media Professionals een bijeenkomst voor leden in de echte wereld. 400 Leden hadden zich voor het gratis event aangemeld. Onderwerp van de bijeenkomst was 'Het nieuwe nieuws'. Daarvoor was een keur van bobo's uit de kranten- en rtv wereld als spreker opgetrommeld. Spreker is misschien niet helemaal het juiste woord, want de meesten werden in duo's geinterviewd door dagvoorzitter Rick Nieman.
Omdat Peter R. de Vries naar een undercover operatie toe moest werd het programma omgegooid en mocht hij samen met Gerard Dielesen van de NOS de aftrap verrichten. Wat iedere keer weer opvalt is dat De Vries totaal geen humor of relativeringsvermogen heeft. Het gesprek tussen hem en Dielesen was een beetje een non-issue omdat het onderwerp, primeurs die uit onderzoeksjournalistiek volgen vs nieuws brengen, appels en peren zijn. We moesten het dus doen met de scoop dat De Vries over vijf jaar niet meer op de televisie te zien zal zijn (in deze hoedanigheid).
Het verhaal van Almar Latour van the Wall Street Journal was op zich best aardig, het is natuurlijk altijd leuk te zien dat een nederlander bij zo'n toonaangevend instituut een belangrijke positie bekleedt. Zijn verhaal zou gaan over het online succes van de krant. Dat bleek een beetje een dode mus. Het bleef bij een algemeen verhaal ook omdat Latour de vragen uit de zaal die duidelijk maakten dat men meer cijfers en feiten wilde weten, niet wilde of kon (of mocht) beantwoorden. Jammer.
Na de koffiepauze (om 16.30 uur!) was er gelukkig wat meer vuurwerk. Bart Brouwers, de hoofdredacteur van Spits bekende dat zij bereid zijn redactionele aandacht te garanderen aan klanten (lees: adverteerders): gesponsorde content dus. De oohs en aahs in de zaal gaven duidelijk aan dat dit tegen de heersende mores in gaat. Ik moet zeggen dat ik er zelf ook moeite mee had. Wat is de reden om je op die manier 'uit te leveren' aan de commercie? Geld, dat is duidelijk, maar als je adverteerders op die manier aan je wilt binden dan begeef je je op een hellend vlak. Het zegt ook iets over de publicatie op zich: blijkbaar is het redactionele umfelt dat je de adverteerder kunt bieden niet sterk genoeg.
Michiel Bicker Caarten en Joris van Lierop (NU.nl) hadden een beetje dzelfde non-discussie als het eerste duo. Nu ging het over wie 'bepaalt' het nieuws. Dat ging natuurlijk over burger journalistiek, journalistieke normen en waarden. Bicker Caarten sloeg de spijker op zijn kop door te stellen dat filteren altijd nodig blijft maar vooral ook gewenst (ook door de lezer!).
De toegift, Erik Kessels, was wel vermakelijk, maar de nut en noodzaak ging aan mij voorbij. Tijdens de gesprekken waren er zo nu en dan op het scherm twitter (volgens Nieman 'MSN'en voor volwassenen') berichten te zien, met nadruk op zien, want vanaf halverwege de zaal waren ze niet leesbaar. Jammer dat er niets mee gedaan werd, hoewel de paar die voorgelezen werden wel aangaven dat twitteren een hoge mate van self-kick gehalte heeft (de incidentele goede niet te na gesproken).
Een van de sprekers gaf aan dat als iets gratis is de consument ook meer accepteert. Dat geldt ook voor deze conferentie. Nu kijk ik terug op een vermakelijke bijeenkomst, waarbij alle sprekers zo nu en dan voor een kwinkslag zorgden en sommige zelfs iets bijzonders te melden hadden. Had ik hiervoor moeten betalen, dan had ik me wellicht wat bekocht gevoeld. Of ik nu meer weet over het nieuwe nieuws? Nee, dat kan ik niet zeggen. (Vak)inhoudelijk was het dus uiteindelijk mager.
Daarentegen was dit, zoals Jeroen Jonker Roelants terecht opmerkte in zijn openingswoord, een historische bijeenkomst. Een Linkedingroep met zoveel leden (bijna 4000!) die het voor elkaar krijgt om zoveel mensen op de been te krijgen en zulke sprekers weet te charteren heeft niet alleen potentie maar blijkbaar ook een functie. Ik kan in ieder geval zeggen dat 'ik erbij was'. Een start is gemaakt en alle begin is moeilijk.
Laatste reacties