Met het betreden van de e-wereld worden uitgevers geconfronteerd met het fenomeen illegale kopieën en illegale downloads. Is dit nieuw? Niet helemaal, want in oude tijden was er de kopieermachine. Uitgevers konden (en kunnen) zich hiervoor via Stichting Reprorecht financieel enigszins schadeloos laten stellen. Maar wiens belang dienen we nu: de uitgever, die graag geld wil verdienen aan content (of contentgerelateerde producten) of de auteur die ervoor gekozen heeft zijn of haar werk via een uitgever uit te brengen. Allebei in dit geval, want de auteur heeft ervoor gekozen een band aan te gaan met een uitgever, ervan uitgaand dat dit hem/haar een leuke financiele bijdrage zal opleveren. De uitgever van zijn kant wil graag beloond worden voor de inspanningen die er verricht zijn om het werk openbaar te maken, waarbij de uitgever vaak ook een financieel risico loopt.
In de discussie wordt vaak de klant helemaal centraal gezet. Niet ten onrechte overigens, maar er wordt wel vaak een element over het hoofd gezien. De klant wil alles gratis of zo goedkoop mogelijk. Vanzelfsprekend, dat geldt niet alleen voor uitgeefproducten. Maar zoals de meeste consumenten begrijpen dat er voor voedsel betaald moet worden en dat verschil in prijzen soms ook verschil in kwaliteit kan opleveren. Zelf plukken is meestal illegaal en zelf kweken en laten groeien vergt toch wel veel inspanning. Wat is dan de perceptie van de klant bij content? Uitgevers en auteurs moeten hier eens serieus naar kijken. Want veel van de illegale handelingen zouden wel eens kunnen komen doordat de klant een andere waardeperceptie heeft: content is te duur. Ik ben het eens met Timo Boezeman dat niet alle donwloaders potentiele kopers zijn, dus dat er sprake is van verlies aan omzet (iedereen die wel eens illegaal muziek heeft gedownload weet ook dat je makkelijker van alles download, ook dingen die je niet snel zou kopen). Uitgevers en auteurs moeten weten wat de toegevoegde waarde is die de klant wil (dat kan van alles zijn: kwaliteit, snelheid, op maat, noem maar op) en daar de prijsstrategie op baseren: de klant moet namelijk ook tot het inzicht komen dat de prijs van een product staat voor een waarde die hij kan herkennen. Kijk in dit licht bijvoorbeeld naar de discussie rondom biologisch vlees en vlees uit de bio-industrie. Wat dat betreft ben ik het wel met Timo eens: laat de piraterij maar even voor wat het is (het blijft een moeilijk fenomeen om te bestrijden) maar focus je op nieuwe modellen of prijsstrategiën. Wat dat betreft ben ik benieuwd naar de ervaringen van Timo en AW Bruna uitgevers in de nabije toekomst.
Laatste reacties