NU Uitgeven

Van Heukelom en Van Thillo in gesprek

Joris van Heukelom op het MWG congres (waarvan sommigen vinden dat het niet innovatief genoeg zou zijn of niet appeleert aan voorhoede gevoel, tja) in gesprek met landgenoot Christian van Thillo. Paar mooie uitspraken over de Volkskrant, NRC, online verdienen en vooral 'keep it simple'.

Krantennieuws

Vanochtend stonden er in mijn krant, de Voslkrant, twee opmerkelijke berichten over de ontwikkelingen in de krantenuitegeverij. Vreemd genoeg waren het wel twee berichten die elkaar enigszins tegenspreken. Op de economie-pagina een heel klein berichtje rechtsonder, je zou er bijna overheen lezen, dat De New York Times vanaf begin volgend jaar (hebben we het dan over 2011?) weer geld gaat vragen voor artikelen op haar website. Bezoekers zouden een bepaalde hoeveelheid gratis kunnen blijven lezen, maar daarna dient er betaald te worden. Abonnees worden hiervan gevrijwaard, voor hen blijft alles op de site gratis. De teruglopende advertentie-inkomsten in print die niet worden opgevangen door de oprbengsten online worden als reden gemeld.

Het tweede bericht gaat over een onderzoek van de Stichting Krant in de klas en Windesheim over de betrokkenheid van jongerenbij nieuwsmedia. De kop 'Jongere ziet belang van de krant' wordt in het artikel niet helemaal onderbouwd. Het schijnt dat 3 van de 5 jongeren regelmatig een krant (zowel gratis als betaald) lezen. Tevens zou blijken dat nieuws op je mobiel en het zelf nieuws maken (user generated) weinig enthousiasme oplevert. Als de journalist van de Volkskrant daarop vraagt waarom kranten het zo moeilijk hebben om joneren te bereiken is het antwoord niet, dat dat blijkbaar een misvatting is (zoals de kop en sommige resultaten suggereren) maar is het antwoord van een der onderzoekers dat jongeren voor kort nieuws vaan naar nu.nl gaan en voor achtergrond een krant zouden moeten pakken, maar dat zit niet in hun dagelijkse gedrag. 'Veel jongeren komen gewoon niet in contact met kranten'. Nu ben ik de weg kwijt: lezen jongeren nu wel of geen kranten?

De aanbevelingen aan de kranten is om creatiever te zijn, meer beeld te gebruiken en zich meer op jongeren te richten en ook te bepalen welke type jongeren (er schijnen er 4 te zijn) men zich op wil richten. Jongeren worden nog de lezers van de toekomst genoemd. Ik begrijp niet veel van het onderzoek en ik vraag me af of een krantenuitgever hier iets mee opschiet.

De krant vs de Publieke Omroep

Ik weet niet of ik het nou helemaal mis heb, maar het bericht gisteren over het onderzoek naar de sites van publieke omroepen dat door de kranten gewenst werd riep bij mij verbazing en ook ongeloof op. Ik begrijp best dat de kranten op de een of andere manier last zullen hebben van alles wat de publieke omroepen doen, net zoals volgens mij uitgevers van publiekstijdschriften of special interest-bladen dat zullen hebben. Ik hoor alleen die laatste groepen daar nooit over (of mis ik hier een bijzonder debat in de sector). De krantensector lijkt inmiddels steeds meer op de muziekindustrie van een paar jaar geleden: vechtend en defensief tegenover iedere bedreiging van buitenaf en met alle macht proberend die bedreigingen weg te krijgen. Hoe deze strijd voor de muziekindustrie is afgelopen mag wel bekend zijn. Zouden de heren en dames van de kranten niet beter hun tijd kunnen steken in het zelf bedenken van hun nieuwe businessmodellen en daarmee aan het werk gaan in plaats van steeds maar weer naar de boze buitenwereld te wijzen? Of spreek ik nu teveel als ondernemer en te weinig als 'krantenman'?

(heeft u al gestemd op het nieuwsfeit van 2009: Doe het dan nu! http://www.surveymonkey.com/s/RRLTVK6)

Radio 1 laat de krant vallen

Het was me al eerder opgevallen, maar het zogenaamde 'krantenoverzicht' van het Radio 1 Journaal is vervangen door het 'Media-overzicht'. De redacteuren van de radio gaan dus met hun tijd mee en hebben bedacht dat het overzicht van ander nieuws niet alleen meer uit de krant hoeft te komen. Een pluim dus.
Maar tegelijkertijd toch ook een kritische noot: er wordt nog slechts mondjesmaat naar andere media (lees: het web) verwezen en dan zijn het altijd nog sites van traditionele media/uitgevers. Pas echt vernieuwend wordt het wanneer men toonaangevende blogs en websites gaat behandelen, dan wordt het een mediaoverzicht in de 21e eeuwse zin van het woord. 

(heeft u al gestemd op het nieuwsfeit van 2009: Doe het dan nu! http://www.surveymonkey.com/s/RRLTVK6)

Google helpt?

Google komt uitgevers tegemoet die klagen dat via Google News ook artikelen van websites te vinden zijn die eigenlijk achter slot en grendel zitten. Via het First Click Free programma geeft Google utgevers de mogelijkheid het aantal bezoeken per bezoeker aan dit soort pagina's tot minimaal 5 per dag te beperken. Is dit nu echt een handreiking van Google of klinkt het allemaal mooier dan het is? Hoeveel bezoeken brengt een bezoeker aan de website van een uitgever per dag: veel meer dan 5? Stel dat dat het geval is, dan is de kans misschien ook wel aanwezig dat deze betreffende bezoeker genegen is zich te registreren of een kleine bijdrage te betalen. Blijkbaar heeft de uitgever dan erg veel aan hem te bieden. Maar hoe groot is deze kans?

Murdoch over betalen, Google en uitgeven

Rupert Murdoch heeft een uitgesproken kijk op betalen voor online content. Is hij een Don Quichote die tegen windmolens vecht of heeft hij een punt?

(heeft u al gestemd op het nieuwsfeit van 2009 (dit onderwerp staat er ook tussen): Doe het dan nu! http://www.surveymonkey.com/s/RRLTVK6)

De krant vs. twitter (ofwel: DSB vs Van der Wiel)

Gewoon omdat ik er zin in heb gooi ik vandaag de knuppel eens in het hoenderhok en neem ik het op voor de oude media. Wat en wie bepaalt het nieuws van de dag? Als we Dirk Scheringa moeten geloven, en dat is in deze tijden niet zo voor de hand liggend, hebben de media schuld aan de ondergang van zijn bank. En dan richt hij zijn pijlen vooral op de Volkskrant en het FD die gisteren berichtten over de dreigende noodregeling. Dat zouden zij alleen hebben kunnen doen doordat er 'gelekt' was. Ik ben geen financieel expert, maar op dit gebied zou Scheringa wel eens gelijk kunnen hebben. De berichten in de krant zouden de ondergang van de DSB best wel eens in de hand hebben kunnen werken of op zijn minst kunnen versnellen. Ik moet zeggen dat ik ook blij was met de krant van vanochtend waar veel achtergrondartikelen over deze gebeurtenis stonden

De vlucht naar gratis

Volgens twee Belgische onderzoekers van de Vrije Universiteit Brussel overwegen steeds meer kranten om lezers te gaan laten betalen voor hun content. De onderzoekers onderzochten de online businessmodellen van 87 kranten, verspreid over heel Eurpoa. Ze komen tot de conclusie dat nieuws inderdaad altijd gratis zal zijn maar dat er specifieke content zal zijn waarvoor betaald zal moeten gaan worden. Daarbij tekenen de onderzoekers aan dat een simpele betalingswijze, bv door middel van één betaalplatform, daarbij van doorslaggevende betekenis zal zijn.

Interessante conclusies, maar wat natuurlijk interessanter is wat precies die content met meerwaarde is waarvoor betaald dient te worden en waarvoor men bereid zou zijn te betalen. PWC heeft daar ook al eens onderzoek naar gedaan en kwam uit op de conclusie dat het om special interest zou gaan. Ik hoorde een van de onderzoekers gisteren bij BNN op de radio als voorbeeld geven bepaalde achtergrondartikelen van The Economist of Wall Street Journal.

Over Plasterk, kranten en mediabeleid

Afgelopen week zag ik minister Plasterk in DWDD praten over de kranten. Mathijs van Nieuwkerk, zelf oud-hoofdredacteur van een krant, probeerde hem nog voorzichtig wat kritische vragen te stellen, maar over het algemeen waren de antwoorden van Plasterk even ontwijkend en vaag als het beleid van de kranten de laatste 10 jaar. Hij kwam niet verder dan iets zeggen over samenwerking tussen publieke omroep en kranten (dus niet commerciele omroepen en kranten). Merkwaardige opmerking trouwens als de dag erna blijkt dat Wakker Nederland (of WNL zoals we nu opeens moeten zeggen om de band met de Telegraaf niet te kunnen leggen, sic), nog wat moet sleutelen aan haar verhouding met de krant van Wakker Nederland.

Voorpaginanieuws: Het gaat goed met de krant

De Volkskrant ruimt er een plaatsje op de voorpagina voor in: "Oplages Volkskrant en Trouw stijgen". Waarvan acte. Bij de Volkskrant spreken we van een absolute stijging van 34. Procent? Nee, exemplaren. Vooropgesteld: ik gun het de kranten van harte, het is ook leuk om eens positief nieuws over de eigen sector te kunnen brengen. Maar voordat we nu de vlag gaan uithangen is het wellicht goed dit bericht even in perspectief te zien: het gaat om een stijging van 34 ten opzichte van hetzelfde kwartaal in 2008! Maar hoe verhoudt het zich tot het eerste kwartaal van 2009? Wat is de trend. Dalend gok ik zo maar, of ben ik dan te pessimistisch?

Tekenend is misschien wel dat de enige die positief afsteken tegenover 2008 (naast de Volkskrant) Trouw en het FD zijn. Van NRC Next tot AD en Telegraaf verliezen flink, regionaal behoren Parool en Barneveldse Krant tot de winnaars. De vraag is nu: wat betekenen deze cijfers? Is het niet interessanter als meetpunt 1-1-2008 en 31-12-2008 te nemen en dan te kijken of er een plus of min is? Laten we hopen dat deze cijfers nu niet tot het met een diepe zucht achterover leunen gaat leiden. Het herstel van de kranten is meer dan een procentje winst in oplage.

Een pleidooi voor de krant (van gisteren)

Jan van Groesen werkt bij de Stichting Media-ombudsman Nederland en schrijft namens die stichting vanochtend in de Volkskrant een ingezonden stuk over de commissie Brinkman. Een stuk dat ik aan het ontbijt met stijgende verbazing heb zitten lezen. Het is een lang pleidooi voor de krant en de geschreven journalistiek. Op zich een zaak om voor te vechten, maar de argumenten die hij gebruikt zijn van een achterhaaldheid die bijna tot plaatsvervangende schaamte leidt.

Ik pak er een paar punten uit (ik raad een ieder aan het stuk zelf te lezen, helaas heb ik het nog niet op de site van de Volkskrant teruggevonden).

Top of Flop?

Via twitter las ik een aantal reacties op de nieuwe website van het AD. Allemaal negatieve reacties trouwens. Mijn interesse was dus gewekt en dus ook maar even snel zelf gekeken. Mijn eerste reactie was ook een schrikreactie. Ik ben met het Ad opgegroeid en toen (ik weet het, nu ga ik oud klinken) was het AD best een aardige krant, niet zo schreeuwerig als de Telegraaf en ook weer niet zo intellectueel als Volkskrant en NRC (en wat voor mij (en mijn ouders) altijd wel een voordeel was: Rotterdams). Met de overgang naar tabloid en het regionele nieuws verloor het AD voor mij (en trouwens ook voor mijn ouders) iets van zijn vertrouwde uitstraling, maar nu met deze site waarin men de Telegraaf rechts lijkt te willen inhalen wordt het wel heel erg. De site schreeuwt je tegemoet en de kleuren zijn passend schreeuwend. Na een eerste gruwel bedacht ik me echter: ben ik wel de doelgroep en is mijn reactie (en die van alle web-intellectuelen op twitter) wel belangrijk? De nieuwe site van het AD is niet voor mij gemaakt, noch voor alle twitters, maar blijkbaar voor een doelgroep die haar nieuws in tablooid formaat en in tabloid stijl en taal wil hebben. Vanuit dat oogpunt zou je de site zelfs succesvol kunnen noemen.

Betalen

Tot mijn verbazing (of misschien ook juist wel niet tot mijn verbazing) blijft de discussie over betalen voor content op het web actueel. En dan vooral binnen de kringen van krantenuitgevers. Vorige week gaf de Telegraaf aan dat men nadenkt over de mogelijkheden om bepaalde content niet meer gratis op het web te zetten. Wellicht is men aangestoken door de opmerkelijke bevindingen die uit het onderzoek van PWC kwamen eerder dit jaar (zie www.inctformatie.nl voor een fragment van de presentatie en van de reactie die het opriep). De bevindingen van PWC zijn opmerkelijk omdat ze in eerste instantie vooral ongeloof en scepsis oproepen. Maar wat als deze bevindingen, dat men bereid is te betalen voor bepaalde content, wel kloppen? Zou er een businessmodel zijn dat op deze bevindingen gestoeld kan worden? Vooralsnog allemaal vragen. Laten we eens kijken wie in Nederland de proef op de som durft te gaan nemen.

News of the World

Typisch Brits en een pracht van een schandaal: kranten die beroemdheden middels detectives laten afluisteren. Terwijl De Telegraaf zich hier drukt maakt om de inbreuk bij journalisten draait in Engeland de tabloid News of the World zijn hand niet om voor dit soort praktijken. Het wordt pas echt interessant als Scotland Yard meedeelt af te zien van vervolging van de krant en zijn journalisten of heropening van deze zaak. News of The World maakt deel uit van het imperium van Rupert Murdoch, iemand die sowieso niet bekend staat om zijn fijnzinnigheid. Maar de vraag dringt zich nu op of Murdoch zo machtig is dat hij dit schandaal, want laten we wel wezen, het is een schandaal van ongekende omvang, in de doofpot kan krijgen. Je zou bijna hopen dat de commissie Brinkman ook met hem gesproken had.

Een schitterende mislukking (RIP DAG)

Gisteren werd bekend dat PCM (of moeten we nu zeggen De Persgroep Nederland) per 1 oktober ook de stekker gaat trekken uit het laatste onderdeel van het ambitieuze project DAG: de website. Nadat eerder de krant met bijbehorende media stop was gezet was de website van DAG nog het enige dat herinnerde aan wat ooit een echt crossmediaal project had moeten worden.

Het is wel triest te zien hoe dit project met weinig liefde behandeld is en nu zonder medelijden om zeep wordt geholpen. DAG Was niet zomaar een gratis krant, zoals een van de betrokkenen Joris van Heukelom mij vertelde in het interview voor het InCT Jaarboek (Uitgeven 2009), het was een poging een echt crossmediaal platform rondom nieuwsvoorziening op te zetten. Misschien wat hoog gegrepen, maar wel een dappere poging en in ieder geval een mooie proeftuin voor PCM. Maar helaas, ten onder gegaan aan ROS en ROI eisen, aan verwachtingen die het niet kon waarmaken. Zonder de wijsneus uit te hangen, maar zou het nou zo stom geweest zijn van PCM, of van zijn nieuwe bazen, als ze DAG (in zijn geheel en zoals het bedoeld was) gewoon meer tijd hadden gegeven en beschouwd hadden als een experiment. Er was vast een heleboel leergeld betaald, maar dat had zich vast wel terugbetaald (en wie weet hadden ze juist hiervoor wel een greep in de pot van Plasterk mogen doen).

Enfin, het heeft niet zo mogen zijn. Geen drie uur durende ballads en tranen, maar een kille begrafenis in de goedkoopste kist: RIP DAG.

PCM blunder?!

Een meer dan interessant interview vandaag met Kees Zegers in de papieren editie van de Volkskrant. Voor wie Zegers niet kent: één van de oprichters van nu.nl.
In dit interview geeft hij aan dat hij, en zijn mede-oprichters, in 1999 met de leiding van PCM om de tafel gezeten hebben om te praten over een verkoop van nu.nl aan PCM. "Er werd een beetje smalend gedaan over ons voorstel. Ik geloof dat dat we vier minuten binnen zijn geweest". PCM liet volgens Zegers de kans lopen om de op dat moment grootste nieuwssite van Nederland binnen te halen.
Zegers vervolgt zijn verhaal met te stellen dat de krantenconcerns gewoon geweigerd hebben te innoveren en dat ze de signalen te lang (of zelfs helemaal) hebben genegeerd.

Het interview eindigt met twee belangrijke uitspraken. "Goede journalistiek zal altijd blijven bestaan, omdat er mensen altijd bereid zullen zijn ervoor te betalen. (....) De vorm (een gedrukte krant) is ridicuul geworden. Maar de inhoud niet" En: "De grootste truc is om mee te bewegen. Altijd mee te bewegen". In die paar zinnen zitten evenveel goede aanbevingen als in het rapport van de commissie Brinkman. Het gaat om goed ondernemerschap en om visie. Die heb je of die heb je niet.

Krantenuitgevers: eigen schuld

Het is misschien niet verrassend, maar de uitslag van onze poll over de situatie onder krantenuitgevers geeft aan dat een grote meerderheid van mening is dat het hun eigen schuld is. Maar liefst 80% van de repsondenten (en dat waren er best veel, mede dankzij de oproep via Twitter en een aantal re-tweets die voor wat verdere virale verspreiding zorgden) vindt het de eigen schuld van de krantenuitgevers. 9% is het daar niet mee eens en ruim 10% heeft geen mening of twijfelt over de stelling.

Wat moeten de krantenuitgevers hier nu mee? Ze zouden het als een oproep to meer pro-actief handelen kunnen opvatten. In het komende nummer van InCT (dat volgende week verschijnt) staat een artikel van Marieke van der Donk van PWC over de toekomst van de kranten. Op basis van hun onderzoek doet zij een aantal aanbevelingen. "Kranten moeten zichzelf opnieuw uitvinden", stelt zij, waarbij een versterking van de marketingfuncties wenselijk is. Beter inspelen op wensen van zowel lezer als adverteerder. Misschien een beetje een open deur (geldt dit niet voor alle uitgeverijen) maar blijkbaar nodig om er nog eens tegen aan te trappen. Het resultaat van de poll geeft dat ook maar weer aan.

user generated content: het ultieme model

Deze strip geeft een leuke kijk op de problemen in de krantenwereld en tegelijk het ultieme model voor user generated content. Klik op de afbeelding voor een grotere en leesbare versie (met dank aan www.dodebomen.nl voor het vinden van deze leuke cartoon)

  

( (c) Pearls before swine )

p.s is het de eigen schuld van de krantenuitgevers? Doe mee met onze poll

Murdoch, PWC en de rest

"Great minds run in the same direction" pleegde een collega van mij te zeggen. Nu wil ik Murdoch misschien niet direct een 'great mind' noemen, maar het berichtje dat ik op Nu.nl las, was toch wel opmerkelijk. Murdoch is van zins mensen te gaan laten betalen voor online nieuws. Des te opmerkelijker omdat er toch een duidelijke tendens is om vooral niet voor content te betalen op het web.

Murdochs' opmerking lijkt de resultaten van het PWC onderzoek te onderbouwen. Uit hun onderzoek zou blijken dat consumenten bereid zouden zijn om 38% van de waarde van print te betalen voor online conten (in Nederland wel te verstaan, in UK en USA zou dat zelfs 65% zijn). Wellicht heeft hij het onderzoek ook gelezen en rekent hij zich meteen rijk.

Daarbij dient wel te worden aangetekend dat PWC het nog heeft over 'premium content', waarbij het maar de vraag is of nieuws daar onder valt. Wat premium content is blijft ook nog de vraag.
De tussenstand van onze poll over dit onderwerp is op dit moment ook opmerkelijk. Natuurlijk zit hier misschien wishfull thinking in, dus wellicht is een zeer gedegen en uitgebreid onderzoek onder consumenten wenselijk om deze kwestie definitief uit de wereld te helpen.

Bereik

Op ons congres InCTformatie op 22 april jl. sprak onder meer Arend van der Berg van Z24. Hij vertelde daar over het model dat Schibsted in Scandinavië tot een succesvolle uitgever heeft gemaakt: bereik creëren. Schibsted heeft in die landen niet alleen de sites behorende bij de kranten, maar ook allerlei algemene sites zoals datingstites, marktplaatsen , vacaturesites etc. Door de bezoekers van de verschillende sites door te sturen naar de andere sites van het concern creërt men flink traffic op al die sites en dat schijnt dan voor adverteerders weer interessant te zijn. Een bijzondere aanpak die in de praktijk ook blijkt te werken.

Van den Berg gaf aan dat juist in Nederland een van de problemen is dat de grote algemene sites meestal niet in handen zijn van uitgevers. Te lang hebben uitgevers hun blik te beperkt op sites met eigen content gericht. De enige die zich daar een beetje aan lijkt te onttrekken is De Telegraaf die onder meer Relatieplanet hebben gekocht. Ik geloof echter niet dat De Telegraaf het Schibsted-model van het doorsturen van bezoekers erg in de praktijk brengt, maar men heeft in ieder geval de mogelijkheid. Andere krantenconcerns hebben nagenoeg alleen krantensites (met soms een vacaturesite, al dan niet sterk gekoppeld of geintegreerd met de krantensite).

Vandaag stond in de Volkskrant een artikel over de problemen die vooral printuitgevers hebben gekregen door de sterke daling in vacatures. Concerns als Wegener zagen een sterke daling in de omzetten van personeelsadvertenties. En ook de prijzen, zowel in print als online, van dit soort advertenties staan sterk onder druk. Ook hier geldt weer: de grootste online vacaturebanken  zijn niet van de krantenuitgevers. Dus als de klappen vallen, dan verliezen kranten nog meer terrein aan de gevestigde namen. Hoogste tijd voor partnerships, wellicht dat het Schibsted-model alsnog een mogelijkheid kan zijn.

p.s. doe nog even mee met onze vraag over betalen voor online content

Wat wil de krant?

Morgen lanceert NRC een nieuw magazine naast de krant. In het bericht op inct.nl kunt u lezen wat ze van plan zijn. Mijn eerste reactie is: wat wil de krant nu eigenlijk? Nieuws brengen, magazines maken, spullen verkopen of opinie en achtergronden leveren. In een aantal stukken op de website van Dutch Media Professionals staan goede aanzetten om eens verder na te denken over het wezen van de krant (onder meer deze). Back to the basics lijkt me en niet uitwaaieren zonder een duidelijke focus. Ik word een beetje gestoord van al die magazines. bijlagen, restylingen, noem maar op zonder dat ik een wezenlijke discussie over het wezen 'krant' bij de uitgevers tegenkom. Ik denk dat die uitgevers nu eerst een echt terug moeten naar hun basis, definieren wat ze willen, voor wie ze het willen doen en daarna met een strategie komen om dat ook te gaan doen. Nu lijkt het me allemaal vormen van paniekvoetbal.

De storende factor

Het is erg verleidelijk om als Volkskrant-abonnee nu iets te gaan zeggen over de nieuwe opzet van de bijlage, origineel '2' genaamd, maar dat laat ik nu toch even liggen. Misschien even de tijd geven en er zelf ook een beetje aan wennen.
Gisteren was ik even op bezoek bij Michiel Buitelaar om zijn optreden op InCTformatie met hem te bespreken. Een van de stellingen die hij in het live-interview op dat congres zal gaan verdedigen is "de drang van en dwang naar kwaliteit (wel te verstaan, door de uitgever gepercipieerde kwaliteit) zorgt ervoor dat innovaties geheel of gedeeltelijk mislukken". Het vasthouden aan kwaliteitsnormen, die meestal door de uitgever zelf bepaald zijn, zal innovaties altijd in de weg staan.
Een interessante stelling, waarover de bezoekers aan InCTformatie naar harte lust mee kunnen praten. Terwijl ik dit schrijf vraag ik me tegelijktertijd af in hoeverre deze stelling op '2' van toepassing is.

Goed nieuws

Het is prettig om ook weer eens goed nieuws te lezen over kranten. De afgelopen tijd was het kranten-bashen bijna tot een nationale sport verheven: een beetje moderne mediaguru schreef de kranten en dagbladen af als overbodig, nutteloos en onaangepast. In de termen van Darwin dus een medium dat niet zal overleven.

Vandaar dat het bericht gisteren dat ruim 1/3 van de ondervraagden in een onderzoek van Newcom Research & Consultancy aangaf kranten/dagbladen als voornaamste bron van informatie over de kredietcrisis te beschouwen, een prettige verrassing was. 79% van de ondervraagden gaven zelfs aan de krant te gebruiken om informatie over de crisis te vergaren. Ook bij de vraag naar de kwaliteit van de informatievoorziening scoorden de kranten het hoogste cijfer. Cijfers die toch op zijn minst weer een glimlachje op de gezichten van de krantenmannen en -vrouwen moet brengen.

Ook de actualiteitenrubrieken op TV kwamen er goed uit. Internetnieuwssites moesten het doen met een derde plaats. Opvallend was de lage klassering van fora en blogs. Blijkbaar is achtergrondinformatie en duiding nog steeds een levende behoefte en vindt men die het best bij kranten en dagbladen. Wellicht geeft het ook de richting aan die kranten moeten inslaan op deze goede positie te houden. Want hoe mooi de cijfers er ook uitzien, internet hijgt in de nek van de kranten en de cijfers van abonnementen liegen ook niet. Maar een hart onder de riem van de worstelende krantenuitgevers is het wel.

De krant was een 'meneer'

Precies boven het bericht over de voortgang van de overname van PCM door de Persgroep staat het artikel gewijd aan de dit weekend overleden Freddy Sijthoff. Sijthoff was, samen met zijn broer Appie, de man achter de gloriedagen van de Haagsche Courant. De Haagsche Courant die in haar hoogtijdagen een oplage van bijna 200.000 exemplaren had, werd geleid door de beide broers met een passie voor kranten maken die een bijna weemoedig gevoel oproept. Mannen die, zo blijkt uit het artikel, zich nog met alles bemoeiden, van journalistiek werk tot het rondbrengen van de krant zelf. Tycoons, die nog 'meneer' werden genoemd, uit de tijd dat de krant zelf nog een 'meneer' was. Lang vervlogen tijden waarnaar het juist nu nog weleens prettig terugdenken is.

Vanzelfsprekend?!

Vandaag een ingezonden stuk in de Volkskrant van Peter ter Horst, hoofdredacteur Intermediair. Zijn stelling: waarom gaan de Volkskrant en NRC niet samen op in één nieuwe krant, in plaats van ieder zijn eigen weg te gaan in een moeizame wereld. Het klinkt te vanzelfsprekend voor woorden. Juist in tijden van afbrokkeling aan alle kanten, kunnen deze twee kranten elkaar versterken. In de praktijk zullen het wel weer cultuurverschillen, weerbarstige redacties en andere praktische bezwaren zijn die in de weg staan. Ik zie echter wel iets in de combinatie: slagkracht en een goed en degelijk concept. Waarom niet, zou ik bijna zeggen.