NU Uitgeven

Waarom ik p.o.d. (ofwel 'on demand uitgeef')

Gisteren plaatsen wij het persbericht over de de nieuwe pod-dienst Joint Book Services. Een bericht dat opvallend genoeg veel reacties bleek op te roepen. Er was vooral aandacht voor deopmerking dat van 40% van de boeken op jaarbasis nog geen drie exemplaren wordt verkocht. Dat lijkt me inderdaad een stelling die nog eens wat nader onderzoek behoeft. Het bericht leek verder een revolutie in printing en publishing on demand aan te kondigen, wat mijns inziens een beetje overdreven is. Ik heb geen behoefte om mezelf en InCT hier opde borst te gaan kloppen, maar onze boeken worden al jaren op on demand basis uitgegeven en verkocht en zijn sinds begin dit jaar ook op die wijze via het CB verkrijgbaar (zonder dat ik me daarvoor bij een van de partijen van de Joint Book Services heb aangesloten).

Hoe werkt publishing on demand (wat dat is het in principe, printing is slechts het middel) bij InCT. Het begint bij de afspraak met de auteur. De auteur krijgt bij ons 50% van de winst die we op de boekenverkoop maken, hij krijgt dus evenveel als wijzelf. De enige kosten die we doorberekenen voordat we winst kunnen maken zijn de kosten voor eindredactie (waar nodig) en de opmaak en vormgeving. Daarmee heeft de auteur er net zoveel baat bij als wijzelf om de verkoop te stimuleren, want de teller gaat bij hem even hard lopen als bij ons.
De boeken worden on demand geproduceerd, waardoor de aanloopkosten (en voorraadkosten) voor ons als uitgeverij tot een minimum beperkt blijven. Onze boeken behoren trouwens gelukkig niet tot de 40% van de boeken die blijkbaar niet boven verkoop 3 uitkomen. Alle boeken maken een gezonde winst en de auteurs houden er, net als wij dus, een leuk bedrag per jaar aan over.
Sinds we begin 2010 ook een CB aansluiting hebben via onze pod-leverancier (HollandRidderkerk) hebben we naast de eigen verkoop een tweede stroom gecreeërd, nl. vai het CB/Boekhandel. Die bestellingen lopen direct via onze leverancier die ervoor zorgt dat de boeken (en dat is heel vaak oplage 1 per bestelling) via het CB binnen een paar werkdagen afgeleverd worden bij de besteller.
Eerlijk gezegd ben ik zo gewend aan deze wijze van werken dat ik zelf het bijzondere er niet van inzie. Maar een bericht zoals gisteren geeft me opeens het gevoel al jaren heel revolutionair te zijn. Dat lijkt me bijna teveel eer, toch?

POD bijeenkomst

Gisteren hielden wij onze, samen met Océ georganiseerde, bijeenkomst over POD. Ik vind dit soort kleinere informatiebijeenkomsten altijd weer interessant, omdat het de gelegenheid biedt met elkaar van gedachten te wisselen. Wat viel mij persoonlijk op gisteren? Zomaar wat gedachten en meningen:
De auteur kan als hij zelf een community weet te bouwen (online) heel goed zelf uitgeven; POD werkt alleen als je de hele organisatie dedicated to POD weet te maken; combinaties van POD en offset werken niet; de klant moet aan het roer; een uitgever geeft niet meeruit maar faciliteert communities; een auteur verdient vaak te weinig; doe POD goed of doe het helemaal niet; durf afscheid te nemen van bestaande businessmodellen.

Genoeg discussie en food for thought. De mogelijkheid verder te praten kan op het InCT netwerk

Espresso boeken

In het kader van de bijeenkomst later vandaag over POD die InCT samen met Océ organiseert volgt hieronder een promo-filmpje van de 'espresso book machine'. Zegt dit iets over hoe ooit een bibliotheek of een boekhandel eruit zal gaan zien? Wat wordt de eerste boekhandel die naast fysieke producten ook boeken on demand zal gaan aanbieden? Self-publishing in de boekhandel?
Het is interessant hoe printing on demand (en publishing on demand en digitaal drukken) voor uitgevers een belangrijk onderwerp blijft: de mogelijkheden zijn nog lang niet ten volle uitgekristalliseerd.

Groeten uit Oxford

Afgelopen donderdag en vrijdag had ik het genoegen samen met een 25-tal vakgenoten uitgenodigd te zijn door Oce voor hun Bookfutures conferentie in Oxford. In een stijlvolle omgeving (Oxford Union) konden we donderdag naar 4 sprekers luisteren: Mathijs Suidman, Bram Wolthoorn (Pinion), Patrick Schreuder (Centraal Boekhuis) en Erik Oltmans (Thaesis). Onderwerp was vanzelfsprekend POD. Het bleek dat als je 25 vakgenoten met verschillende achtergronden in een ruimte zet, de discussie makkelijk op gang komt. Het is goed te constateren dat de discussie daarbij niet alleen over POD ging maar ook over de toekomst van de uitgeverij (en de uitgeverij van de toekomst). Het bleek maar weer hoe in transitie ons vak is. Een uitgebreider verslag van deze conferentie kunt u lezen in het decembernummer van InCT (als u niet wilt wachten: een goed overzicht van deze conferentie geschreven door Wiebe de Jager van Eburon staat op ons netwerk.

De dag erna bestond uit een presentatie en rondleiding bij Lightning Source, een van de grootste (de grootste?) POD'er in de wereld. Daar kon een ieder zien wat de techniek op dit moment al kan. Het leidde tot het besef dat dit wel eens een 'shock to the system' zou kunnen zijn.

Mijn eigen les: misschien wel de belangrijkste les is dat uitgeven op zeer fundamentele wijze kan gaan veranderen doordat een aantal ontwikkelingen bij elkaar gaan komen: Web (2.0), POD techniek en veranderend consumentengedrag. Net als Wiebe de Jager ga ook ik de komende tijd nadenken over POD strategien.

Schokkend nieuws?

Een opmerkelijk en ook enigszins vermakelijk bericht op de website van Publishers Weekly afgelopen vrijdag: 'XML, code of the future'. Het gaat over een voordracht van Mike Shatzkin van IdeaLogical Company op Frankfurt over het gebruik van XML. Het verhaal zelf bevat voor hen die een beetje thuis zijn in deze materie, en is niet elke uitgever op de hoogte van XML, niet veel nieuws. Vreemd genoeg spreekt de journalist van Publishers Weekly over nieuws 'that will shock many publishers'. Het lijkt mij dat de technische mogelijkheden die XML biedt en de mogelijkheden die database publishing biedt toch al jaren bekend mogen zijn. Laat de XML users group het maar niet horen! Natuurlijk betekent het gebruik van XML een omslag het hele uitgeefproces, natuurlijk betekent database publishing een andere kijk op uitgeven. Het is duidelijk dat zoiets niet 'overnight' gebeurt, maar de online mogelijkheden die zich de laatste jaren hebben aangeboden en de doorbraak van een aantal 'nieuwe' media in combinatie met de veranderende klantvraag zal veel uitgevers hier toch op zijn minst al aan het denken hebben gezet. Het bericht op Publishers Weekly lijkt een stap terug in de tijd. Of zijn ze in de USA nog niet zo ver als hier? Ik kan het me bijna niet voorstellen.