Gisteravond was ik aanwezig bij de presentatie van de 10e Entertainment & Media Outlook van PWC, het trendonderzoek dat zij houden over de ontwikkelingen in onder meer de uitgeverij (en andere takken van de media-industrie). Het onderzoek omvat in boekvorm 184 pagina's met veel cijfers en grafieken. Ik heb het nog niet gelezen, maar gelukkig werden er tijdens de presentatie al een paar kengetallen genoemd: zo groeien de bestedingen in filmed entertainment en internet de komende jaren meer dan gemiddeld en moeten de meer klassieke media (lees de uitgeverijen) het doen met een 0-lijn tot een minimale groei van een paar procentpunten. Je zou er depressief van kunnen worden.
Om de presentatie luister bij te zetten waren een aantal grote namen uitgenodigd om onder leiding van Jeroen Smit over een aantal stellingen te praten. Smit begon trouwens met de mededeling dat zijn boek 'De Prooi' nu ook als ebook beschikbaar was en dat het blijkbaar flink illegaal gekopieerd wordt. Naast big shots vanuit de RTV wereld (Bert Habets en Shula Rijxman) was Dick Molman van Sanoma eigenlijk de enige vertegenwoordiger van de 'klassieke' uitgeverij. Veel discussies gingen dan ook in eerste instantie over de rol van de publieke omroep. Aan het eind echter kwam ook de uitgeverij aan bod waarbij het opviel dat Molman wel alle ontwikkelingen ziet en volgt, maar tegelijkertijd ook een grote mate van relativering bezat. Hij stelde dat de inkomsten van de uitgeverij nog jaren (en hij bedoelde echt tientallen) voor het grootste deel uit bestaande business (lees print) zouden komen. Meerdere malen werd er gesproken van evolutie in plaats van revolutie als het ging om ontwikkelingen en het leek er op alsof het tempo van die evolutie soms hetzelfde werd ingeschat als de tijd die het heeft geduurd van de aap-achtigen naar de homo sapiens. Aan het eind echter sprak Molman over het ontwikkelen van concepten waarmee hij meer de ontwikkelingen omarmde dan even tevoren toen hij sprak over het feit dat Libellle op het web niet werkt. Daarmee leek hij even merk en product door elkaar te halen.
Ik begrijp Molman's positie wel, hij staat voor een zeer grote uitgeverij met een substantiele omzet uit tijdschriften (nog steeds) en het zomaar even omgooien van concepten of modellen is onmogelijk: dat moet bijna wel via de weg der geleidelijkheid. Het leidde bij de borrel na afloop ook nog even tot de discussie of juist kleine(re) uitgeverijen beter in staat zijn te innoveren dan grote.
Laatste reacties