NU Uitgeven

Wat is er te leren van twitterende politici?

Vandaag kreeg ik een persbericht in mijn mailbox met als onderwerp 'Lokale politiek zet in op Twitter en Hyves, maar kiezer volgt niet'. In eerste instantie sleepte ik het bericht direct de prullenbak in, maar het onderwerp bleef me toch in het hoofd zitten. Dus het bericht toch nog maar even gelezen. Hoewel het gaat over social media en politiek is er toch wel een conclusie die even aan het denken zet. De social media, vooral Hyves en Twitter, worden door politieke partijen in ruime mate ingezet, maar de kiezer blijkt deze media weinig te gebruiken om informatie over de standpunten van partijen te verkrijgen. Het onderzoek, gedaan door Berenschot en Contentkings, leidde tot de volgende conclusie: 'Slechts 4% van de burgers zegt de sociale mediakanalen vaak te gebruiken als informatiebron in aanloop naar 3 maart. Ter indicatie: kanalen van lokale partijen hebben maar 2 tot 5 volgelingen op iedere 10.000 inwoners van de gemeente.' Een andere opvallende conclusie was dat burgers vooral via de websites van de partijen informatie willen hebben.

Dan Brown: wel twitter, geen e-book

Binnenkort verschijnt de nieuwe Dan Brown, Het verloren Symbool, en de Nederlandse uitgeverij die de vertaling publiceert, Luitingh, zet nieuwe media in om de hype nog groter te maken. Zo zal vanaf vandaag ieder uur een zin uit het boek via Twitter bekend gemaakt worden. Deze actie duurt tot vrijdag 30 oktober, de dag dat het boek zal verschijnen. Ik ben heel benieuwd wat deze actie zal opleveren. Het gebruik en nut van Twitter is nog steeds in ontwikkeling en het is duidelijk dat iedereen zoekt naar de succesvolle toepassingen binnen dit medium. Hulde aan Luitingh dus dat men Twitter inzet.

Iets minder hulde, of helemaal geen hulde, echter voor Luitingh op het gebied van het gebruik van nieuwe dragers. In de VS, zo meld Boekblad, werden er meer Dan Browns als e-book verkocht dan 'ouderwetse' boekversies. Luitingh is voorlopig echter nog niet van plan de nieuwe Dan Brown als e-book uit te brengen. Je vraagt je af waarom? Het e-book is bezig aan een opmars in Nederland en met de pioniers van www.ebook.nl in dezelfde holding zou je toch verwachten dat Luitingh mee zou doen met deze ontwikkeling. Een gemiste kans lijkt me. Blijkbaar is het nog niet vanzelfsprekend om bij het verschijnen van een nieuwe uitgave zowel de printversie als de e-bookversie te publiceren.

De krant vs. twitter (ofwel: DSB vs Van der Wiel)

Gewoon omdat ik er zin in heb gooi ik vandaag de knuppel eens in het hoenderhok en neem ik het op voor de oude media. Wat en wie bepaalt het nieuws van de dag? Als we Dirk Scheringa moeten geloven, en dat is in deze tijden niet zo voor de hand liggend, hebben de media schuld aan de ondergang van zijn bank. En dan richt hij zijn pijlen vooral op de Volkskrant en het FD die gisteren berichtten over de dreigende noodregeling. Dat zouden zij alleen hebben kunnen doen doordat er 'gelekt' was. Ik ben geen financieel expert, maar op dit gebied zou Scheringa wel eens gelijk kunnen hebben. De berichten in de krant zouden de ondergang van de DSB best wel eens in de hand hebben kunnen werken of op zijn minst kunnen versnellen. Ik moet zeggen dat ik ook blij was met de krant van vanochtend waar veel achtergrondartikelen over deze gebeurtenis stonden

De jeugd heeft de toekomst

Gisteren maakte ik er al melding van in mijn vorige post: de jeugd twittert niet (of nauwelijks). De 16- en 17 jarigen in mijn omgeving kijken mij wat meewarig aan en een onderzoek uit Engeland lijkt dit ook nog eens te onderschrijven. Wat moeten we daar nu afleiden? Betekent het dat de jeugd in de toekomst vanzelf gaat twitteren (het hoort een beetje bij volwassen zijn) of betekent het dat Twitter langzaam opdroogt en een ontmoetingsplaats voor oudjes gaat worden (zoiets als de kranten dreigen te worden). Twittergedrag of het gebrek er aan bij jongeren is echter wel een signaal. Maar wat betekent het?

Twitterhandel

Of Twitter nu wel of niet the next big thing is staat nog te bezien. Door de opkomende generatie van 16, 17-jarigen wordt mijn getwitter afgedaan als 'ouwe lullen gesprekken' (maar ik moet bekennen dat ze dat ook van mijn aanwezigheid op Facebook vinden). Zij kennen dan ook geen enkele leeftijdsgenoot die 'twittert'. Moeten we hier wat uit afleiden of niet? Was er onlangs niet een onderzoek dat Twittergebruikers zich vooral onder de wat oudere groepen (30-45) bevonden? (zie ook dit artikel)

De groei van Twitter wordt ook verschillend gewaardeerd, groeit het nu wel of niet sneller dan social media sites als Facebook en is Twitter nu wel of niet een medium dat voornamelijk door media-mensen wordt gebruikt (een soort meta-medium dus). De toekomst gaat het ons leren.

Maar er gebeuren intussen ook interessante zaken die lijken op de begintijd van het web. In dit geval, de handel in de namen van Twitteraccounts. Een bevriend bedrijf blijkt in de USA een collega te hebben met dezelfde bedrijfsnaam. Het Amerikaanse bedrijf had er een aardig bedrag voor over om de accountnaam over te kopen.  Een deal die inmiddels ook is afgesloten. Welicht een witte raaf, maar het geeft aan dat er wel degelijk belang wordt gehecht aan het hebben van de eigen bedrijfsnaam in een Twitteraccount. Niet zo vreemd omdat door het ontbreken van extensies als .nl en .com een twitteraccount het moet hebben van de naam.

Twitterervaringen

Voor een van de komende nummers van InCT heb ik mijzelf gecommiteerd om een artikel te schrijven over Twitter. Niet zozeer een 'how to'-artikel, maar een verslag van mijn eigen ervaringen, verwachtingen en ideeën. Het kost mij weinig moeite om daar een heleboel over te zeggen, maar ik ben eigenlijk ook wel benieuwd naar ervaringen van anderen, vooral uitgevers, op Twitter. Waarom op Twitter en met welk resultaat en hoe bevalt het? Ik houd me dus warm aanbevolen voor de ervaringen van anderen.
(redactie@inct.nl of als je wilt: http://twitter.com/inct)

Twitter generated weblog

Toen de PVV van Geert Wilders anderhalve week terug een ongekend groot aantal stemmen kreeg, kwam er via Twitter bij mij een berichtje over de plannen om een website op te zetten die een tegengeluid kon laten horen. Als fervent tegenstander van de PVV meldde ik mij bij de twitteraar die hiertoe het initiatief had genomen. HIj had inmiddels al een flinke groep van potentiele deelnemers bijelkaar getwitterd (en zij natuurlijk ook weer via het re-tweeten van de oproep). Via een gemeenschappelijk Google Docs document werden de uitgangspunten in gezamenlijkheid besproken en bediscussierd. Tot hiertoe was dit al een interessante manier om samen een nieuwe informatiedienst (je mag geloof ik niet meer van producten spreken) op te zetten. Omdat ik het weekend in het buitenland verbleef en gelukzalig offline was ontdekte ik gisteren tot mijn grote, maar eveneens blije, verbazing dat de website al in de lucht is en er al flink verkeer en content is. Een mooi staaltje van het nieuwe uitgeven lijkt mij (en met een goed doel wat mij betreft, maar dat is mijn persoonlijke mening)

Oproep

Vandaag een korte oproep: iedereen heeft het erover, nog niet iedereen doet het, maar Twitter is een ontwikkeling die bij iedereen lijkt te leven: je doet het, op het obsessieve af bij sommigen, of je doet het uit principe juist niet. Wat betekent Twitter voor de uitgeefbranche? Is het een niet te missen medium, is het overschat, zijn er al 'succesverhalen' van uitgevers die het gebruiken etc. Vragen die we bij InCT graag zouden willen beantwoorden.
Bij deze dus een oproep aan een ieder in (en om) de uitgeefbranche om ons te voorzien van tips, suggesties, vragen over Twitter, cases en wat dies meer zij om een artikel over Twitter in InCT (na de zomer) mee te vullen. Mail ons: redactie@inct.nl

de Twitter-experience

Gisteren sprak ik met Martijn Aslander (twitter.com/resourcerer) over zijn bijdrage op InCTformatie op 22 april. Het gesprek kwam onvermijdelijk op Twitter, volgens Aslander het krachtigste communicatiefenomeen heden ten dage. Sinds ik twitter is mijn ongenoegen over de ijdeltuiterij nog niet afgenomen, maar volgens Aslander is het geen ijdeltuiterij, maar gaat het hier om dialogen waardoor mensen die ooit veraf waren nu dichtbij zijn, juist door de twittertjes over honden uitlaten, autos wassen, zieke kinderen, borrels met vrienden etc. Ik zie zijn punt wel, maar helemaal overtuigd ben ik nog niet: ik volg inmiddels de twitteraars die mij voornamelijk op de hoogte houden van hun prive-bezigheden niet meer en beperk het volgen tot die twitteraars die in mijn optiek wat te melden hebben.
Toch was het verhelderend om met iemand te praten die echt twitter-fanaat is en er ook een visie op heeft. Het zet je toch aan het denken. Ondertussen ga ik verder met uitproberen wat twitter allemaal is en kan (tip: gebruik niet rss to twitter applicatie, die spamde mijn volgers gisteren met 160x keer dezelfde feed).
Als er nog meer twitteraars zijn met een visie op dit fenomeen, want dat is het natuurlijk wel, dan hoor ik hen graag!