NU Uitgeven

Experts gezocht!

We hebben ons beoogd expertpanel voor 2011 bijna rond, maar we missen nog een paar specifieke groepen: educatieve uitgevers en vakinformatie-uitgevers. Uit deze twee groepen zouden we nog graag auteurs hebben die het leuk vinden om ongeveer eens in de twee maanden een prikkelend artikel te schrijven voor de website van InCT. Daarbij is het de bedoeling dat men de eigen praktijk en het eigen vakgebied als uitgangspunt neemt. Bent u werkzaam bij een van deze uitgeverijen, heeft u iets te melden en wilt u deel uitmaken van ons expertpanel 2011, neem dan contact met ons op: stuur een email aan: uitgever@inct.nl

(ook vertegenwoordigers van andere uitgeverijen mogen zich natuurlijk nog aanmelden)

Betaalmuren?

Vandaag het bericht dat een tweetal Nederlandse kranten (Nederlands dagblad en Financieel dagblad) een groot deel van hun content online achter slot en grendel gaan zetten. Ik kan mij daar wel iets bij voorstellen: het adagium van alle content online is gratis zal toch eens bevochten moeten worden. Maar of dit nu de manier is weet ik niet. Andere kranten zijn zeer terughoudend met het achter betaalmuren zetten van content, om uiteenlopende redenen. De tegenargumenten zijn ook best wel houdbaar: goede en populaire websites trekken juist mensen naar de papieren versie en nieuws is een commodity, daar betaalt niemand voor. komt hier dan ook weer het onderscheid nice to know en need to know om de hoek kijken? Voor het FD zou dat wel eens kunnen gelden, maar voor het Nederlands Dagblad niet, zo lijkt mij.
Misschien moeten we het juist eens van een andere kant gaan bekijken: wat bieden wij als uitgevers eigenlijk aan consumenten aan en wat zou voor hen een overweging tot betalen kunnen zijn. Wellicht kan het antwoord op die vraag wel luiden dat het helemaal niet meer gaat om de verpakking van de content, ja misschien zelfs wel dat het niet meer om de content sec gaat. Voor krantenuitgevers is dat misschien een moeilijkere vraag om te beantwoorden dan bijvoorbeeld voor uitgevers van vakinformatie (zoals ikzelf). Ik ben aan het experimenteren met andere modellen, waarbij het uitgeefproduct niet meer centraal staat. Terug naar de basisvraag: wat lever ik als uitgever eigenlijk precies en past dat wel op wat de klant eigenlijk verwacht. Mijn voorzichtige antwoord op dit moment is: nee, dat past niet voor de volle 100%. Dus in het experiment terug naar de basisambitie en vandaaruit weer een nieuw model opbouwen (met als bouwstenen ook de bestaande producten maar ook nieuwe producten en diensten). De komende tijd ga ik het experimentele model ook voorleggen aan stakeholder uit mijn doelgroepen om te bekijken of het experiment wellicht tot een reeël nieuw model omgevormd moet worden.
Ik zou eigenlijk alle uitgevers willen adviseren: draai de bestaande modellen ook eens helemaal om, bekijk alles eens van een totaal andere kant en laat de hypes ook even voor wat ze zijn. Krijg eerst weer eens helder inzicht in je eigen missie en ga vandaaruit weer opnieuw bouwen. Zou best eens nieuwe inzichten kunnen opleveren.

De nieuwe abonnementen-wet: vragen en hobbels

Gisteren was ik bij een bijeenkomst georganiseerd door Bladwijzer waar onder meer Yuri Janson van Abonnementenland sprak over de nieuwe wet met betrekking tot het verlengen van abonnementen. Het bleek een onderwerp dat tot veel discussie en veel vragen aanleiding gaf. Wat gaat er gebeuren? Het wetsvoorstel gaat ervan uit dat je na een jaarabonnement niet meer automatisch voor een jaar verlengd, maar dat de consument, afhankelijk van de verschijningsfrequentie van het blad, een opzegtermijn heeft van 1 of 3 maanden. Zegt een abonnee dus niet op na een jaarabonnement dat kun je met 1 of 3 maanden verlengen (stilzwijgend). Een andere optie is is om al je abonnees steeds voor dat de eerste periode van een jaar afloopt een schrijven te doen toekomen waarin je hen een voorstel doet om een vernieuwde (dus niet verlenging!) abonnementsperiode van 1 jaar aan te gaan.

Recessie: Marketingfacts en Kranten in India

Tww berichten die op de burelen van InCT terechtkwamen die de gevoelige tijden illustreren. Allereerst het uitstel van het het Marketingfacts Magazine. Reden: niet genoeg adverteerders waren bereid in te stappen in dit magazine dat op cc-basis verspreid zou worden. Als adverteerders zelfs al terughoudend worden bij een sterk merk als Marketingfacts dan is dat misschien wel een teken aan de wand. Aan de andere kant, ik zelf ben (zoals mijn adviesraad inmiddels wel weet) geen groot voorstander van het cc-concept. De afhankelijkheid van adverteerdersinkomsten is mijns inziens te groot en vooral in wat mindere tijden ben je daardoor erg kwetsbaar. Ik kan me voorstllen dat alle leden/lezers/bezoekers van Marketingfacts best een bedrag, en dat hoeft niet eens hoog te zijn, zouden willen betalen voor het magazine. Zelfs al betalen ze maar 25 euro, de macht van het getal moet dan toch al zorgen voor een gestage inkomstenstroom. We zullen zien hoe het verder gaat met de plannen rondom dit magazine.

De Volkskrant (zo zie je maar weer, je komt nog eens wat te weten als je een papieren editie aan de ontbijttafel doorbladert) meldt vanochtend dat het 62e World Newspaper Congress dat eind maart in India gehouden zou worden een half jaar is uitgesteld: door de economische crisis zou er te weinig belangstelling zijn. Nick Davies, een Brits journalist, noemt het 'prachtig ironisch': een congres over hoe kranten nog geld kunnen verdienen, wordt uitgesteld wegens geldgebrek. Aan de andere kant, misschien is het goed dat al die krantenmannen en vrouwen nu even geen geld spenderen aan snoepreisjes naar obligate congressen op mooie locaties, maar gewoon thuis met hun collega's nadenken over hoe ze nu verder moeten. Er is inderdaad wel even wat beters te doen dan te congresseren over hoe het er voor staat. Thuis is er genoeg werk aan de winkel.