NU Uitgeven

Marketingpower

Vandaag staat er een kort interview met Henk Spaan in de Volkskrant. Het gaat voornamelijk over zijn mediagedrag, maar in het inleidend stukje gaat het over het tijdschrift Hard Gras. De 75e editie staat op stapel en het tijdschrift verhuist van uitgeverij Nieuw Amsterdam naar de Buitenspelers. Volgens Spaan omdat het 'marketinginstrument' van laatsgenoemde uitgever beter is. Een ogenschijnlijk terloopse opmerking die echter wel aandacht verdient. In deze opmerking zit namelijk mijns inziens de toekomst van de algemene uitgeverij verborgen. Waar veel uitgevers denken dat hun toegevoegde waarde in de redactionele hoek ligt, zit die toegevoegde waarde juist in de marketing. Daarvoor dien je echter wel een aantal nieuwe competenties onder de knie te hebben: verzamelen en gebruiken van klantkennis, kennis van o.a. sociale media als marketinginstrument en marketing creativiteit. Niet direct vaardigheden die breed aanwezig zijn bij een groot deel van de algemene uitgeverij die vaak nog erg vast zit aan de boekhandel en intern een redactioneel gestuurd proces heeft.
De uitgeverij als marketeer en niet meer als bewaker van redactionele kwaliteit. De auteur en zijn/haar lezer die zelf wel bepalen wat ze willen schrijven en lezen. De uitgever die deze twee groepen bijelkaar brengt en zorgt voor een bestendige relatie. Kijk naar de overwegingen voor Barend en Barend om met hun eigen tijdschrift (daar hadden ze blijkbaar geen 'echte uitgever' voor nodig) de stap naar samenwerking met Sanoma te zetten. Volgens mij voor meer dan 80% ook een marketingoverweging, met wat praktische dienstverlening (waaronder redactionele coördinatie e.d.) erbij. De uitgever als dienstverlener. Misschien eens een overweging om langs deze lijn verder te denken...?

Netwerken

Tot voor kort was ik heel enthousiast over de gratis site www.ning.com voor het opzetten van een eigen netwerksite. Ik ben er nog steeds enthousiast over, want er zijn veel mogelijkheden, maar helaas (ook ik ben er gewend aan geraakt dat alles gratis is) gaat Ning vanaf deze zomer geld vragen voor zijn diensten. Als uitgever zeg ik: groot gelijk, als gebruiker denk ik: #@%!$
InCT heeft/had een netwerk op Ning met inmiddels bijna 500 leden. Het leek mij dus goed hen te vragen wat ze wilden en waarvoor ze een dergelijke netwerksite zouden willen hebben, om te onderzoeken of het voor ons de (kleine) investering waard zou zijn om dit netwerk tegen betaling voort te zetten. Het bleek dat het overgrote deel van de leden het netwerk zou willen gebruiken voor discussies en om elkaar te kunnen ontmoeten (online) en dat men van ons als netwerkbeheerder verwachtte dat we op gezette tijden offline bijeenkomsten organiseren (iets dat we vanuit dit netwerk al deden). Daarnaast kwam de suggestie meerdere malen om het netwerk te verplaatsen naar Linkedin, om de eenvoudige reden dat men daar toch al actief was en liever alles op één plaats heeft.
Dat heeft ertoe geleid dat we de, slapende, InCT-groep op Linkedin wakker hebben gemaakt en nieuw leven hebben ingeblazen. Inmiddels is een groot deel van onze oude netwerk al 'gemigreerd' naar Linkedin (we hebben inmiddels daar al meer dan 350 leden) en zijn er ook al discussies die een redelijke levendigheid hebben. In september gaan we exclusief voor deze groep weer een bijeenkomst in de echte wereld organiseren.
Dus mocht u als uitgeefprofessional het leuk vinden om zowel online als offline met collega's en vakgenoten van gedachten te wisselen of kennis te maken en wilt u ook op de hoogte blijven van alle relevante vakinformatie (via InCT) dan bent u bij deze van harte uitgenodigd zich aan te sluiten bij onze groep op Linkedin

Ingezonden mededeling

Vandaag kunt u op de website van InCT een artikel lezen dat wij ontvingen van Uitgeverij Kluitman. Een interessant verhaal waarin zij vertellen hoe zij social media ingezet hebben om een reeks die zij uitgeven te promoten en te ondersteunen. In hun begeleidende mail gaven zij aan dat voor hen InCT het platform leek waraop ze dit wilden delen met collega's en vakgenoten. Natuurlijk zijn we vereerd met de keuze voor InCT, maar veel belangrijker is het element 'delen'. Dat gebeurt mijns inziens veel te weinig in ons vak. Deel je successen en ervaringen met elkaar (en in een ideale wereld zou ik zeggen: deel ook je falen en teleurstellingen, maar dat is misschien nog een stap te ver). Er zullen lezers onder u zijn die zeggen, dat verhaal is alleen maar ter meerdere eer en glorie van Kluitman. Dat mag misschien zo zijn, maar er is een 'reactie-mogelijkheid' op de website van InCT, dus als u er wat over te zeggen heeft, aarzel niet en klim in de pen (toetsenbord).
Ik zou hierbij alle uitgevers willen oproepen hun ervaringen (goed en slecht) te delen met het vak. Juist in de tijden waar het vak moeilijker is dan ooit, kunnen de eigen ervaringen behulpzaam zijn voor een ieder. Wij staan open voor uw verhalen!

Wat is er te leren van twitterende politici?

Vandaag kreeg ik een persbericht in mijn mailbox met als onderwerp 'Lokale politiek zet in op Twitter en Hyves, maar kiezer volgt niet'. In eerste instantie sleepte ik het bericht direct de prullenbak in, maar het onderwerp bleef me toch in het hoofd zitten. Dus het bericht toch nog maar even gelezen. Hoewel het gaat over social media en politiek is er toch wel een conclusie die even aan het denken zet. De social media, vooral Hyves en Twitter, worden door politieke partijen in ruime mate ingezet, maar de kiezer blijkt deze media weinig te gebruiken om informatie over de standpunten van partijen te verkrijgen. Het onderzoek, gedaan door Berenschot en Contentkings, leidde tot de volgende conclusie: 'Slechts 4% van de burgers zegt de sociale mediakanalen vaak te gebruiken als informatiebron in aanloop naar 3 maart. Ter indicatie: kanalen van lokale partijen hebben maar 2 tot 5 volgelingen op iedere 10.000 inwoners van de gemeente.' Een andere opvallende conclusie was dat burgers vooral via de websites van de partijen informatie willen hebben.

Ontvrienden

Het woord van 2009 was volgens Van Dale 'ontvrienden' (volgens Genootschap Onze Taal was het 'twitteren' om maar aan te geven hoe bepalend social media zijn geworden). Volgens sommige taalkundigen is het woord van 2009 een term die ook eeuwen geleden al werd gebruikt, dus ook in het echte leven blijken we al lange tijd afscheid te nemen van onze contacten.
Het is wellicht wel tekenend dat 'ontvrienden' het woord van 2009 was. De eerste hype van social media gebruik is daarmee voorbij (zie ook de suicide machine die profielen van een aantal social media sites voor je kan wissen) en ook de kritiek (van zeer hoge hand zelfs) neemt her en der toe. Dat is niet erg, hoewel je gelijk ziet dat er weer zo'n stammenstrijd gaat ontstaan tussen rabiate voor- en tegenstanders. Social media zijn niet meer weg te denken in het internetgedrag van grote groepen mensen, en vooral de jongere generaties hebben deze media in hun armen gesloten.
Het is alleen maar een teken van de weg naar volwassenheid die deze media aan het nemen is, dat er nu kritisch gekeken wordt en dat ook gebruikers hun eerste enthousiasme nog eens tegen het licht houden. Ontvrienden en unfollow (voor de twitteraars onder ons) zijn alleen maar tekenen dat men het gebruik serieus neemt en na een eerste euforische omarming het eigen gebruik kritisch tegen het licht houdt: het pionieren is afgelopen en wat waardevol is kan blijven.
Voor uitgevers zijn de social media heel interessant: het opbouwen van netwerken, het beheren van communities, bronnen van content, de mogelijkheden liggen voor het oprapen. Een schone taak om te voorkomen dat je contacten willen 'ontvrienden' ('opzeggen' in de oude wereld). Wees een goede vriend voor je community en zij zullen een goede vriend voor jou zijn.

Bloedt Wikipedia dood?

Een berichtje voor alle tegenstanders van user generated content, en die zijn er nog steeds! 'Wikipedia verliest 49.000 medewerkers'. In het eerste kwartaal van dit jaar hielden 49.000 medewerkers van Wikipedia ermee op, terwijl dat in het eerste kwartaal van 2008 er nog maar 4900 waren. Als reden wordt aangevoerd dat er steeds meer regels komen waaraan bijdragen moeten voldoen en dat ook de controle strenger is geworden. Dat laatste is nodig omdat er anders nogal veel vervuilende informatie opduikt, zoals onlangs bijvoorbeeld in het artikel over Thierry Henry na zijn beruchte handsbal in de wedstrijd tegen Ierland.

Dan Brown: wel twitter, geen e-book

Binnenkort verschijnt de nieuwe Dan Brown, Het verloren Symbool, en de Nederlandse uitgeverij die de vertaling publiceert, Luitingh, zet nieuwe media in om de hype nog groter te maken. Zo zal vanaf vandaag ieder uur een zin uit het boek via Twitter bekend gemaakt worden. Deze actie duurt tot vrijdag 30 oktober, de dag dat het boek zal verschijnen. Ik ben heel benieuwd wat deze actie zal opleveren. Het gebruik en nut van Twitter is nog steeds in ontwikkeling en het is duidelijk dat iedereen zoekt naar de succesvolle toepassingen binnen dit medium. Hulde aan Luitingh dus dat men Twitter inzet.

Iets minder hulde, of helemaal geen hulde, echter voor Luitingh op het gebied van het gebruik van nieuwe dragers. In de VS, zo meld Boekblad, werden er meer Dan Browns als e-book verkocht dan 'ouderwetse' boekversies. Luitingh is voorlopig echter nog niet van plan de nieuwe Dan Brown als e-book uit te brengen. Je vraagt je af waarom? Het e-book is bezig aan een opmars in Nederland en met de pioniers van www.ebook.nl in dezelfde holding zou je toch verwachten dat Luitingh mee zou doen met deze ontwikkeling. Een gemiste kans lijkt me. Blijkbaar is het nog niet vanzelfsprekend om bij het verschijnen van een nieuwe uitgave zowel de printversie als de e-bookversie te publiceren.

Boekblad aan zee

Ik was zelf helaas verhinderd, hoewel ik een persoonlijke uitnodiging op zak had (via een heel leuke ecard), maar uit de verhalen van hen die er wel waren was het een groot feest, en dus een groot succes. Boekblad aan zee was een event waar business 'light' was aangezet en entertainment en netwerken zwaarder. Zo op het eerste oog een prima mix.

Ik vind het wel jammer dat ik er niet kon zijn, want het concept spreekt mij heel erg aan en ik had graag in de praktijk gezien hoe de bezoekers er op reageerden. Als voormalig uitgever van Boekblad weet ik dat deze uitgave een belangrijke en bindende rol speelt in haar eigen segment (tussen Algemene Uitgeverij en Boekhandel). Het opzetten van een dergelijk social event is dan ook zeer slim en past erg in deze tijd. Mensen bij elkaar brengen, niet alleen online maar ook in het echte leven, en niet altijd in de vorm van primair werkgerelateerde bijeenkomsten zoals congressen e.d. is een belangrijke functie voor ieder vaktijdschrift. Wordt de spil in je markt.
Ik hoop dat er volgend jaar weer een Boekblad aan zee is, dan ben ik er zeker bij.

Twitter generated weblog

Toen de PVV van Geert Wilders anderhalve week terug een ongekend groot aantal stemmen kreeg, kwam er via Twitter bij mij een berichtje over de plannen om een website op te zetten die een tegengeluid kon laten horen. Als fervent tegenstander van de PVV meldde ik mij bij de twitteraar die hiertoe het initiatief had genomen. HIj had inmiddels al een flinke groep van potentiele deelnemers bijelkaar getwitterd (en zij natuurlijk ook weer via het re-tweeten van de oproep). Via een gemeenschappelijk Google Docs document werden de uitgangspunten in gezamenlijkheid besproken en bediscussierd. Tot hiertoe was dit al een interessante manier om samen een nieuwe informatiedienst (je mag geloof ik niet meer van producten spreken) op te zetten. Omdat ik het weekend in het buitenland verbleef en gelukzalig offline was ontdekte ik gisteren tot mijn grote, maar eveneens blije, verbazing dat de website al in de lucht is en er al flink verkeer en content is. Een mooi staaltje van het nieuwe uitgeven lijkt mij (en met een goed doel wat mij betreft, maar dat is mijn persoonlijke mening)

Kennis maken, kennis delen

Binnenkort, op 25 juni a.s. om precies te zijn, organiseert InCT voor de tweede maal een bijeenkomst voor de leden van het netwerk van uitgeefprofessionals onder de titel: kennis maken, kennis delen. De bijeenkomst is exclusief voor leden van het netwerk. Heeft u zich nog niet aangesloten? Ga dan naar ons netwerk en meldt u aan bij ons netwerk (het is gratis en het kost een paar minuutjes).
Doel van deze bijeenkomsten is om naast het online netwerk, waar u kunt bloggen, discussieren en 'chatten' met andere leden, ook in de echte wereld elkaar te ontmoeten en kennis met elkaar te maken en kennis met elkaar te delen. Dat doen we door op deze bijeenkomsten een tweetal sprekers uit te nodigen die ieder een kort en puntig praatje zullen houden waarna de bezoekers in kleinere groepjes met elkaar verder praten naar aanleiding van deze power-lezingen. Op 25 juni zullen Carlo van Houtum van Startpagina.nl en Wiebe de Jager van Eburon de sprekers zijn. Carlo zal in zijn lezing ingaan op de nieuwe advertentiemodellen op het web (van display naar lead-generation/meetbare resultaten) en Wiebe zal verslag doen van zijn bezoek aan het congres Digital Book 2009 in New York dat onlangs gehouden is.
Ik nodig bij deze iedereen van harte uit zich bij ons netwerk aan te sluiten en mee te doen op de 25e. Aanmelden voor de bijeenkomst via de email (uitgever@inct.nl).

Weekje twitteren

Ik heb nu een week een Twitter-account (www.twitter.com/inct ) en ik moet zeggen dat de eerste ervaringen gemengd zijn. Er is toch wel erg veel pietpraat waar je je vanaf kunt vragen wie daar op zit te wachten. Ik niet in ieder geval. Blijft merkwaardig om te lezen dat er mensen zijn die je op de hoogte houden van iedere stap die ze zetten. Daarentegen zijn er ook twitteraars die je op de hoogte houden van allerlei nieuws wat soms interessant kan zijn. Voor mijn account heb ik een zg. twitterfeed aan gemaakt die de berichten van de blog en van de website van InCT met een rss-feed via Twitter de wereld in sturen. Vooralsnog zie ik in Twitter een manier om InCT verder bekend te maken en traffic te genereren naar de website. Hoewel het soms verleidelijk is, als je al die prive ontboezemingen leest, om er zelf aan mee te gaan doen, zie ik niets in het wereldkundig maken van het feit dat mijn zoontje ziek thuis is, dat ik een kop thee voor hem heb gemaakt en dat ik nu aan het werk ben met de nieuwe cd van Terry Anderson's OAK team op de achtergrond (zo, heb ik het toch lekker een keer gedaan).
Op een van de vele sites die zich met Twitter bezighouden, want een fenomeen is het wel, zegt iemand dat Twitter is wat je er zelf van maakt. Goed dan, Twitter is (vooralsnog) een mooie manier om kort nieuws van InCT wereldkundig te maken en InCT en haar portfolio onder de aandacht te brengen.

netwerken

In deze tijden van web 2.0 is iedereen, en vooral uitgevers, bezig met het opzetten, inzetten en uitvinden van sociale media netwerken. Ook wij van InCT doen daar natuurlijk aan mee (zie ons netwerk voor uitgeefprofessionals. Dit netwerk, waarvoor wij het gratis platform ning (www.ning.com) gebruiken, is geinspireerd door een uitnodiging die ik zelf kreeg om me aan te sluiten bij het Nederlands Medianetwerk. Dat netwerk wordt beheerd door Bas Vlugt en ik vind dat hij dat over het algemeen heel slim en goed aanpakt. Ik krijg inmiddels een nette nieuwsbrief van het netwerk en ook zijn netwerk, net als dat van ons (of misschien wel andersom), organiseert bijeenkomsten in het echte leven.
In zijn nieuwsbrieven is Bas Vlugt wel zo nu en dan wat 'dwingend' over hoe je gebruikersprofiel op dat netwerk er uit moet zien. Aangezien ik me niet aangesproken voelde, besteedde ik er verder ook geen aandacht aan. Maar inmiddels is er op Marketingfacts een levendige discussie ontstaan over deze eisen. Wat de discussie interessant maakt is hoe men dit soort netwerken inderdaad kan (of wil) reguleren. Regulering en complete vrijheid lijken de uitersten die tevens symbool staan voor 'oude media' en 'nieuwe media'. Mijn gevoel zegt: laat het vrij zolang het niet uitmondt in voor de leden van het netwerk zelf duidelijk onwenselijke uitingen (discriminatie, belediging en dergelijke). Ik ben benieuwd waar de discussie op Marketingfacts toe zal leiden (saillant detail is dat de 'aanstichter' zelf zich nog niet in de discussie gemengd heeft).

Overstag

Het hoge woord moet eruit: ik ben overstag, sinds enige dagen 'twitter' ik. Wie mij wil volgen: http://twitter.com/InCT Via een twitterfeed (lang leve de tips van Bright) moet als het goed is zowel deze blog als het nieuws van InCT te volgen zijn (naast wat getwitter van mijzelf over waar ik me bezighoudt, voor zover dat enig belang dient). Zelf volg ik ook wat nieuws- en informatietwitters over uitgeven. Ben benieuwd hoe het allemaal werkt en of het inderdaad zo zinvol is als sommigen beweren.

Blaadjes

In de stapel (gelukkig digitale) persberichten die dagelijks op ons redactieadres binnenkomen zit de eerste dagen van 2009 nog niet heel veel nieuws. Toch valt er wel iets op: in de eerste maand van dit jaar worden er al weer twee nieuwe magazines gelanceerd: Bier! en Family Matters. Jawel: print, ouderwetse papieren magazines. Beide titels gericht op een speciaal publiek, ik zou bijna zeggen communities.

je zult mij niet horen roepen dat er geen magazines meer gelanceerd mogen worden. Het is wel interessant om te kijken wat er rondom nieuwe titels verder gebeurt. Family Matters is een loot aan de stam bij XM, magazine voor expats, waarbij een site hoort waarop wel het een en ander te beleven is.  Family Matters zal dus ook wel een online extensie (zoals dat in het jargon schijnt te heten) krijgen waarop het een en ander zal gebeuren, voorlopig is er alleen een homepage. Bier! moet het voorlopig nog even doen met een wat statisch online uithangbord.

Ik wil geen oordeel vellen over wat men wel en niet online moet doen, de peer-pressure is natuurlijk dat je online veel moet doen en dat het ook erg 2.0 moet zijn (of misschien al 3.0). Maar vanuit het oogpunt van wat uitgeven in 2009 betekent is het wel interessant om te volgen hoe print en online gebruikt worden bij nieuwe projecten. Beide nieuwe titels lenen zich heel goed voor het opbouwen van online communities met allerlei 2.0 toeters en bellen. We zullen zien wat er van gaat worden.

Exclusief interview met Lisa Holton

Tijdens InCTspiratie 2008 maakte InCT een exclusief interview met special keynote Lisa Holton. Aan de orde kwamen onder meer Harry Potter, Baby Einstein, the Amanda Project, Barack Obama, innovatie in de uitgeverij, crossmedia en de garage-filosofie. Klik hier om naar het interview te luisteren of klik hieronder om het bestand te downloaden.

Download 2008.1112-podcast-inctspiratie.mp3

De online revolutie

Twee berichten deze week op InCT.nl die allebei eenzelfde richting aangeven: Internet maakt grote vlucht als informatiebron en Gebruik online lesmateriaal verdrievoudigd. Het eerste bericht betreft een onderzoek van MSN dat uitwijst dat 6^% van de ondervraagden zijn informatie haalt van internet en dat men verwacht dat over 10 jaar internet (en mobiel internet) de bron van informatie zal zijn waarbij de helft ook nog verwacht dat dan de kijker en lezer de informatievoorziening zal verzorgen en niet de journalist. Het tweede bericht komt van Edupoort, de portal waarin de grote educatieve uitgevers van Nederland zich verenigd hebben om content online te kunnen leveren. Steeds meer leerlingen maken gebruik van deze mogelijkheid. In een bijzin wordt en passant ook gemeld dat de uitgevers steeds meer content online beschikbaar maken.

De richting die deze berichten aangeven is natuurlijk duidelijk en ook niet schokkend: internet is het medium waar een groot deel van onze informatievraag zich afspeelt en internet is natuurlijk ook het medium waar een bijna onbeperkte hoeveelheid infomratie aanwezig is. Wat wel interessant is in deze berichten is het (subtiele?) verschil. Gaat het bij het ene bericht om informatie zoeken en vinden en de vraag wie deze informatie levert, bij de andere gaat het om een portal met informatie aanbod waarvoor betaald moet worden. Tenminste, dat mogen we aannemen, want gratis schoolboeken zijn al een hot item, laat staan dat uitgeverijen hun content dan gratis online zetten.

De vraag die zich opdringt is hoelang Edupoort stand kan houden tegen het vrije internet. Wanneer ontstaat de situatie dat leerlingen gewoon 'googelen' naar de educatieve content die ze nodig hebben? Natuurlijk, er is nog zoiets als de leersituatie, rol van docent, opdrachten, examens etc. Maar is dit niet een gevaar dat exemplarisch is voor veel uitgeverijen? Internet vs betaalde content. Niets nieuws onder de zon zult u misschien zeggen, maar deze 'revolutie' lijkt zich vanwege de zelfsprekendheid onderhuids af te spelen.

Het loslaten van traditionele modellen lijkt de enige redding voor de uitgeverij. Hoe moeilijk dat is ervaart iedere uitgever elke dag, niet alleen omdat hij het zelf misschien nog niet helemaal helder heeft, maar ook omdat de andere kant, de informatieconsument, nog geen eenduidig gedrag lijkt te vertonen. Maar alle scenarios zijn denkbaar: bestaat de uitgeverij over tien jaar nog?

Schot voor de boeg

Ik blijf toch een beetje in mijn hoofd zitten met 'onbenullen' en 'traditionele uitgevers'. Dus wil ik bij deze maar eens een schot voor boeg geven, waarbij ik wel even duidelijk wil maken dat ikzelf ook met deze kwestie worstel en continue op zoek ben naar een goede oplossing.

Wellicht is het probleem voor de traditionele uitgever, en daar versta ik dan onder de uitgever die nog uit het pre-internet tijdperk stamt (en dan hoef je niet eens oud te zijn), dat hij (en daarmee bedoel ik verder ook: 'zij') nog steeds content centraal stelt. Content is king. Natuurlijk is en blijft content van belang, maar misschien is juist in deze tijd (het internet tijdperk en of dat 1.0, 2.0 of zelfs al 3.0 is laten we maar aan de goeroe's over) de relatie en de communicatie belangrijker. Het gaat niet alleen meer over het leveren van content, het gaat over het beschikbaar stellen van communicatie-media en het gaat over het mogelijk maken van relaties tussen partijen. Soms kan dat nog steeds via content leveren, soms (en wellicht steeds meer) via het leveren van diensten (kijk bv naar YouTube of naar een nieuw initiatief als Startyourstation (klik hier voor het bericht op inct.nl): nieuwe manieren van uitgeven, misschien dat uitgevers dit soort 'omgevingen' moeten gaan ontwikkelen en exploiteren. Dat betekent voor uitgevers dat ze nieuwe business- en verdienmodellen moeten bedenken en dat ze zelfs hun 'business' opnieuwe moeten definieren. Dat is niet makkelijk en leidt  ook tot defensieve houdingen.